กลับมาพร้อมอาการป่วย*
เคลียร์งานจบแล้วเลยมีโอกาสได้แวะเข้ามาอยู่ในมุมของตัวเองบ้าง
.
.
.
.
ถูกหามเข้ารพ.ธนบุรี เมื่อวานตอน ตี 5:50 น. ด้วยอาการเดิมๆ เหมือนกันทุกเดือน
อาการที่เป็นกันทุกคนแต่เราดูจะโคม่ากว่าใครๆ รู้สึกว่าทรมานที่สุด ทรมานจังเลย
ยา 1 เข็ม ยากิน 3 ซอง หมดไป 1,428 บาท ใช้เวลาอยู่ 2 ชม.เท่านั้น แพงชิ๊บ -*-
โชคดีที่เช้าเมื่อวานน้องชายอยู่บ้าน ไม่งั้นสภาพเราจะเป็นยังไงกันนะ?? ไม่อยากจะคิด
เพราะแค่เผชิญกับมันก้อแค่พอแล้ว ไม่ควรจะจินตนาการเพิ่มอีก
โหดร้าย เรารู้สึกว่าชีวิตเราโหดร้ายไปซะทุกอย่างเลย
หาคนมาห่วงใยแบบตลอดทุกย่างก้าวคงไม่มี (หวังมากไป)
""หรือเป็นเพราะเราดูเข้มแข็งเกินไป? .. ... ไม่เป็นไรยังไงเราก้อต้องอดทน""
กับคนข้างๆ ตัว ... ที่ใช้เวลาดูแลกันไปมาอยู่ข้างกันมา 1 ปีกับอีก 5 เดือน
เค้าดูแลเราดี แต่บางทีเราเองมั๊งที่ยังไม่รู้จักพอใจ (-______-")
ตอนนี้ยังทรมานกับอาการปวดหัว
พะอืดพะอม กินไม่ลงทั้งๆ ที่อยากกิน
รู้สึกถึงความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ ...อย่างซาบซึ้งเลย
งานหมดรึยังนะ
หาวันลาไปพักบ้างดีกว่าเรา
ทุกครั้งที่เป็น อาการที่เกิดขึ้นรู้มั้ยว่าเค้าเป็นห่วงมาก
ไม่อยากให้เป็น รู้ครับว่ามันทรมานขนาดใหน
แต่ถึงอย่าไร ก็จะดูแลตลอดไปครับ ^^
เค้าอยากไปตัวเองไปเที่ยวต่างจังหวัดจัง
จะดูเวลาและงบประมาณนะว่าจะไปได้ช่วงใหน
อยากจะพาไปพักผ่อน
ว่าเกิดจากสาเหตุอะไร
ฟังดูคล้ายๆ กัน
เลือดจางหรือป่าว????
ปิ๊กกี้