หน่ายๆ คาๆ

หลายๆ วันที่แสนเบื่อหน่าย
ความรู้สึกนี้ยังคงค้างคา ...

อึดอัดบางสิ่งบางอย่าง แต่พูดอะไรไม่ได้
มีพี่คนนึงบอกโอ๋ว่า "ต้องคิดทุกอย่างที่จะพูด แต่ต้องไม่พูดทุกอย่างที่คิด"

แต่เชื่อมั๊ยว่า บางอย่างที่คิดก็ไม่ได้พูดหรอก ทั้งๆ ที่มันควรพูด แต่พูดไม่ได้

การใช้ชีวิตในสังคม ยากเย็นขึ้นทุกวัน
สารพัดจะปรับตัว แต่ก็ไม่ถูกขั้วซักที ... เพราะความแตกต่างของคน
และไม่ใช่ทุกคนที่จะเป็นคนยอมรับการปรับเปลี่ยน ที่ต้องเป็นไป

มีคนบางชนิดที่ดื้อด้าน ไม่ว่าจะอะไร ก็จะไม่ได้ยอมเปลี่ยนปรับอะไรทั้งนั้น
ซึ่งคนแบบนี้เป็นคนที่อยุ่ด้วยได้ยากมาก และโอ๋มักจะเลี่ยงที่จะพบปะ หรือสนทนาด้วย

สังคมผู้หญิง จับกลุ่มเม้าท์มอย
วันๆ คุยแต่เรื่องผู้ชาย มองแต่เสื้อผ้าคนอื่น
เวลาคุยกัน ไม่มองหน้ากัน แต่มองจากเท้าขึ้นหัว จากหัวลงเท้า
**บางวัน บางเวลา มันทำให้บรรยากาศ ไม่น่าอยู่เหมือนกันนะ
หรือเพราะโอ๋ นิสัยห่ามเกินไป ที่จะเข้าใจการกระทำพวกนี้ก็ไม่รู้
จริงๆ สังคมผู้หญิงมันน่าอยู่ หรือ ตัวโอ๋ไม่น่าอยู่กันแน่นะ ?

ที่แน่ๆ โอ๋ไม่ชอบนั่นแหละ ปัญหาคงไมไ่ด้เกิดจากอย่างอื่น

อะไรก็แล้วแต่ โอ๋รู้แค่ว่า โอ๋อึดอัดจัง

นึกย้อนกลับไปถึง เมื่อที่เราใช้เวลา 3 ปี ทำงานกับกลุ่มผู้ชายที่แสนจะทะโมน
แสนจะกะเรกะราด แต่ 3 ปีนั้น โอ๋แสนสบายใจมาก*
หากไม่ใช่เรื่องชีวิตความเป็นอยู่ เรื่องเงินๆ ทองๆ ที่ไม่พอกินแล้วหล่ะก็
โอ๋ไม่มีทางทิ้งชีวิตตรงนั้น ออกมาแสวงหา จนต้องมาติดอยู่ในสังคมแบบนี้เป็นแน่ !

ตอนนี้กำลังอยากทำอะไรซักอย่างที่ได้เงินและสบายใจ
อยากทำธุรกิจส่วนตัว แต่ก็ยังไม่รู้จะทำอะไร
เพราะลึกๆ ยังเจ็บปวดกับการเปิดกิจการแล้วล้มเลวครั้งนั้น
ไม่ใช่ใจไม่สู้แล้ว แต่เหมือนยังหาอะไรที่ลงตัวและเหมาะกับตัวเองจริงๆ ไม่ได้

ฉันยังไม่รู้ว่า "ฉันต้องการเป็น และทำ อะไรกันแน่"

O┢┦hypEr
16 ม.ค. 2012 เวลา 13:05 น.