วันที่ 2 กุมภาแล้วหรอเนี่ย เดือนมกราผ่านไปเร็วชะมัด!! เงินก้อหมดเร็วงานก้อต้องปิดเร็ว
รู้สึกว่าไม่มีเวลาพักผ่อนเอาซะเลย ...งานนอกที่ถูกดองอีก อันนี้เซงมาก >"<~

อยากได้มือถือใหม่ กับ กล้องใหม่
แต่เงินที่มีอยู่ก็ไม่พอที่จะซื้อได้ซะที

เงินเดือนขึ้นแล้วนะ ขึ้นมาพอยิ้มได้ ^^
ทำให้มีกำลังใจ ที่จะสู้กับการทำงานต่อไปได้อีกเยอะเลย
พยายามใช้ให้น้อยที่สุด ไม่อยากให้เหมือนคราวโบนัสเมื่อสิ้นปี
ที่ไม่ทันไรหายวับไป โดยไม่รู้ตัว ...

เมื่อวานเรารู้สึกแย่ๆ กับอะไรซักอย่างที่บอกไม่ได้
เราอยากอยู่คนเดียว เดี่ยวๆ เพลินๆ ไม่ต้องพูดกับใคร
รู้สึกถึงอารมณ์ตัวเอง ว่าแย่และซึมเศร้า

ถูกก้าวก่ายล้ำเส้นชีวิตส่วนตัวมากไปจากเพื่อนร่วมงาน และคนรอบๆ ตัว
เราไม่ชอบเลย หรือว่าเราโรคจิตไปก็ไม่รู้นะ แต่เราไม่ชอบให้คนมายุ่งเรื่องของเรา มากเกินไป
จะทำอะไร ที่ไหน ยังไง เมื่อไหร่ กับใคร ทำไมต้องมาสอดรู้สอดเห็น
จะแต่งตัวอะไร จะทำหัวกะบาลให้เป็นยังไง จะโทรมจะสวยจะทำอะไรกับตัวเอง
แล้วจะมายุ่งอะไรกับความเป็นตัวของเรากันนักหนา เราเบื่อมากๆ เลย
คิดถึงเพื่อนที่ออฟฟิศเก่า เพื่อนฝูงที่เป็นฝูงผู้ชายทั้งหมดทำงานด้วยแล้วสบายใจสบายตัวดี
ไม่ต้องระแวงหน้าระแวงหลังว่าจะถูกนินทาว่าร้าย ไม่ต้องมีสายตามาคอยสังเกตุการแต่งตัว
เกือบ 2 ปีแล้วกับการทำงานร่วมกับผู้หญิงล้วนๆ มันไม่เคยเปลี่ยนความคิดเราได้เลยว่า
ผู้หญิงรวมกันมากกว่า 3 คนขึ้นไป อยู่ด้วยนานๆ แล้วหงุดหงิดใจจริงๆ
(ไม่ได้เหมารวมนะ มันก็แค่ส่วนที่เราได้เจอะเจอเท่านั้นเอง)

อิจฉาคนที่มี คนที่ได้
เมื่อไหร่เราจะเลิกขี้อิจฉาชาวบ้านเค้าวะ >.<

เมื่อคืนวันที่ 30 มกรา เราปรี๊ดแตกไปกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง
แสดงกิริยาที่แย่ๆ ใส่คนที่รักเรามากๆ ออกไป เราก็ไม่รู้ว่าจริงๆ เค้าจะรู้สึกรับได้อย่างที่พูดมั๊ย

อยากประหยัดตัง พยายามให้ตังให้น้อยที่สุด
แต่ว่าวันๆ นึง ออกจากบ้านถึงออฟฟิศใช้ตังไปแล้ว 100 บาท นั่นแค่ 9 โมงเช้าเท่านั้นเอง
แล้วจะประหยัดแค่ไหนกันหล่ะเนี่ย!!!

ตั้งปีกว่าๆ แล้ว ที่เวลาเรามีเรื่องอะไรไม่ค่อยสบายใจหรืออึดอัดใจ
เราไม่ค่อยได้ระบายอะไรใส่ไดอารี่ซักเท่าไหร่ ไม่เหมือนก่อนหน้านั้น
ที่มีอะไรๆ ก้อจะเขียนๆ ใส่ๆๆๆๆ เข้าไป ทุกข์ สุข เศร้า มีหมด
ไม่รู้เป็นเพราะมีต้น หรือเป็นเพราะเราไม่มีเวลากันแน่
เราอยากมีความทรงจำเป็นตัวหนังสือเหมือนเดิม เหมือนที่เคยทำมาเป็นสิบปี
แต่ตอนนี้ความทรงจำที่เป็นตัวหนังสือของเรามันหายไปแล้วเกือบๆ 2 ปี
ตั้งแต่นี้เราจะพยายาม เขียนเรื่องราวและชีวิตเราขึ้นใหม่บ่อยๆ
อยากมีอยากเก็บเรื่องราวตัวเองไว้ย้อนอ่านนานๆๆ

ไปทำงานละ ^^